Als je hoofd voelt en je hart denkt mee,

doen je handen vanzelf de goede dingen…

(Engbert Breuker)

Preorganiseren...
Onlangs was ik bij onze nestor Frank van Beuningen van PYMWYMIC (Put Your Money Where Your Mouth IS COMPANY) als deelnemer aanwezig op zijn IMPACT Investing Days. Lekker om gelaafd te worden met de verhalen van geldgevers en entrapreneurs die daar impact mee gemaakt hebben of gaan maken. Een feest van World Improving Entrepreneurs die hun ogen niet sluiten voor de uitdagingen waarvoor wij staan. Ik deel even wat ‘leer’puntjes met jullie:

Weer hoorde ik dat slechts 3% (ik dacht altijd 5%) van al het geld in omloop gebruikt wordt in onze reële economie... Dit inspireert mij tot de uitspraak: ‘Geld is als zuurstof, neem zoveel je nodig hebt’. Ofwel: ‘Adem, maar leef niet om zoveel mogelijk zuurstof te verzamelen!’ Het geld dat over blijft (97% of meer dus) kan aangewend worden voor armoede bestrijding door werkcreatie. Toch? Te simpel? Dacht het niet. We kunnen alles organiseren, als we maar willen samenwerken. Ik denk hierbij altijd aan de film ‘Finding Nemo’, waar alle gevangen vissen opeens besluiten allemaal in dezelfde richting te zwemmen en zodoende de visserstrawler tot zinken brengen en allen bevrijd worden...



En als we dan toch werk moeten gaan creëren moeten we eerst maar eens met onszelf beginnen door iedereen in hun kracht te zetten en in hun hoofd/hart/handen verbinding in hun levensonderhoud te laten voorzien. En wel direct, of wel start nu met preorganiseren: zet mensen in op hun talent en organiseer je bedrijf op talenten in plaats van op functie. Dat levert een permanent veranderen 3e orde organisatie op. Voorbereid op de nieuwe tijd. Verder vroeg ik mij weer af waarom iedereen (en ook velen hier) nog altijd de klassieke homo economicus pretendeert te zijn, terwijl die mensen die dat zelf geloven te zijn, altijd bewezen hebben dat niet te zijn… Volg je me nog? Ik maak het praktisch: iedereen denkt bij investeringen in termen van return on investment. Toch? Dat is de homo economicus. Hoe kan het dan dat mensen moeiteloos tienduizenden euro’s uitgeven aan een auto en dat alternatieve energie nog altijd gezien wordt als een investering die terugverdient moet worden in je eigen leven en het liefst zo snel mogelijk...

Tenslotte hoorde ik wederom een ‘call for action’ en dacht na over ons clubje World Improving Entrepreneurs. Als op het congres waar ik was 150 mensen rondlopen die door geld gedreven het goede willen doen, waarom lopen er dan zoveel mensen met goede ideeën zonder geld rond? Waar is de echte verbinding? Bij deze neem ik de handschoen op: elk mens en elke organisatie die ik vanaf nu tegenkom vraag ik of ik hen mag verbinden aan SVN en plaatsen we in onze etalage. Een beetje gejat van meneer Samhoud: &SVN. Mag dat Salem? Want we willen toch sneller? Dan moeten we nog meer samen....

Doe je mee? Laat je verbinden en kom ook naar ons feestje op 11-12 mei: GetontheDanceFloor2012 (zie ook bericht in deze Nieuwsbrief). Reageren? Mail me!




Tweet




De kunst van het loslaten

Dieke Sloots over haar ervaring op een creatiesessie

Als mensen mij vragen wat dat dan is, zo’n creatiesessie van Stichting Werklust, dan is mijn antwoord altijd iets in de trant van: inspirerend, hartverwarmend of wonderbaarlijk. Inspirerend vanwege de energie die ik van de creatiesessie heb gekregen om ook andere mensen te helpen hun droom te verwezenlijken. Ook was het hartverwarmend om zoveel mensen om mij heen te hebben die hun energie aan mij gaven en wonderbaarlijk omdat ik met iets heel anders naar huis ging dan waar ik om heb gevraagd. Maar wat wel veel waardevoller is gebleken en mij echt een stap verder heeft geholpen.

Op de avond van de creatiesessie waren een stuk op 16 mensen bij elkaar gekomen in de werkruimte van Natuurlijk Zien in Den Andel. We kregen eerst een hapje eten. Harrie de Vries van Hoogeland catering had een heerlijke pompoensoep gemaakt met daarbij een donker broodje met paddenstoelen gegratineerd met kaas. En voor wie wilde kon een tweede of derde keer worden opgeschept. Dus met goed gevulde buik begon mijn mede Lolwerker, Jelle Medema, eerst met zijn verhaal. Ik kon dus eerst ‘de kunst’ af kijken.

Nadat Jelle zijn verhaal had gedaan en mooie aanbiedingen had gekregen van een aantal aanwezigen, mocht ik, na een korte pauze, mijn verhaal doen. Ik had er van te voren goed over nagedacht wat ik wilde vertellen en wat mijn insteek zou worden. Ik begon te vertellen over mijn achtergrond, mijn opleiding en carrière tot nu toe. En dat ik met mijn eigen bedrijf graag geld wil verdienen om een opleiding tot Vitaliteitscoach te gaan doen, want dat is mijn droom. Ik kreeg vervolgens allerlei vragen van iedereen over deze droom, zoals: “Wat is nou precies je passie en waarom wil je Vitaliteitscoach worden?” Hierdoor kwam al snel boven water dat ik er eigenlijk nog niet helemaal over uit ben, wat precies mijn passie is, waar ik energie van krijg. Het meest waardevolle advies dat ik mee kreeg was dan ook: “Laat het doel los, en zie maar gewoon waar deze weg die je bent ingeslagen je heen brengt. Wie weet wordt je Vitaliteitscoach, maar misschien ook niet. Is het onderwerp vitaliteit niet meer dan een interesse en ligt je passie op een heel ander vlak.

Naast allerlei tips en adviezen kreeg ik ook concrete aanbiedingen. Iemand wilde mij graag als Vitaliteitscoach inhuren zodat ik alvast kon oefenen, en een ander wilde me wel helpen met het nadenken over een eigen website om van mijn huidige bedrijf een succes te maken. Verder wilden twee dames een afspraak met mij maken om mij te helpen met het ontdekken van mijn passie en mijn energie. Deze aanbiedingen werden ook op een papier geschreven met de contactgegevens van de personen erbij. Dit papier heb ik meegenomen naar huis, zodat ik op de aanbiedingen in kan gaan als ik dat wil.

Een geslaagde avond waar zelfs mijn vriend enorm veel energie van kreeg en we gingen dan ook druk kletsend in de auto weer terug naar huis. Blij verrast met een verwarmd hart en vol inspiratie.




Tweet




Cohen en duurzaam leiderschap...
Wat een bericht: Job Cohen treedt af. Een man met een statuur van een minister- president met de bijhorende mooie waarden in een totaal verkeerde context terecht gekomen. Het kon niet uitblijven zeggen ze dan. Daarom hier mijn reconstructie vanuit het perspectief van Leiderschap voor de 21ste eeuw. Laat ik beginnen met mijn definitie van duurzaam leiderschap: neem verantwoordelijkheid voor wat je afspreekt, regel op een prettige manier wat geregeld moet worden, haal de resultaten die je nodig vindt of afgesproken hebt, doe het in goede eigen balans en in goede relatie met anderen en doe het vanuit je diepere eigen visie... O ja: en have fun! Samen resultaten halen is leuk, zeker als je het met een gemeenschappelijk doel doet. Goed, met die leiderschapsbril op begint Job aan zijn klus. Klaar voor een holistische benadering en helemaal fit voor het MP-schap. Dan wordt hij dat niet. En komt dan in de oppositie, in een omgeving waar bovengenoemd holistisch leiderschap niet de maat is. Wat heerst is de context van ‘waarden’ discussie en debat, concurrentie en vooral vliegen afvangen. Spelletjes terwijl er een grote verantwoordelijkheid ligt.

Het lijkt erg veel op wat er op dit moment op heel veel plaatsen aan de hand is: de mens is in zijn ontwikkeling veel verder dan de context waarin zij moet opereren. Dit leidt tot innerlijk ongewenst rolgedrag om je te handhaven. Dit houd je niet lang vol tenzij je jezelf er in hebt bekwaamt. Het siert Job dat ‘ie er mee stopt. Ik zou het hetzelfde doen. De man die geschikt zou zijn als MP is niet de bevlogen debater die lekker gedijt bij kwinkslag en schimpscheut. Gelukkig voor je Job.

Hoe zit dat met jou dan? In welke context opereer jij? Is bovenstaande herkenbaar en toepasbaar op jouw organisatie/situatie? Mijn stelling is dat veel mensen op dit moment hun context ontgroeid zijn. Met andere woorden; de organisaties die zo nuttig waren in het industriële tijdperk werken niet meer in onze huidige ontwikkelde economieën van zelfsturende en denkende mensen, die gedreven door een innerlijk kracht op hun talent willen worden ingezet.

Er zijn dus andere vormen van organiseren en besturen nodig, inclusief alle ondersteunende en infrastructurele veranderingen die dat mogelijk maken. Wij, netwerk van World Improving Entrepreneurs @SVN, werken daar graag aan. Door met jullie te zoeken naar vernieuwing, die op te sporen en een podium te bieden. Onze website, onze meetings, onze Europese conferentie (11/12 mei), het net opgerichte WIE-lab: alles is er op ingericht de mensen in hun kracht te laten komen en zijn, en met hun onderneming de wereld beter, leuker en/of mooier te maken. Job is welkom. Jij ook.

Reageren?
engbert@stichtingwerklust.nl



Tweet




Column Engbert Breuker
ONDER-NEMEN OF BOVEN-GEVEN

Mijn vaste lezers weten dat ik gek op taal en woorden ben. Vaak uitgelegd, niet voor niets: taal creëert. Willen we een betere wereld, moeten we niet blijven doen wat we deden en daar helpt nieuwe taal bij. Nieuwe taal inspireert maar kan ook helpen groepen te vormen. Daarom introduceren we WIE, als verbindende taal: World Improving Entrepreneurs. In het Nederlands WVO: Wereld Verbeterend Ondernemen. Mooi als opvolger van MVO en Duurzaamheid. Die begrippen zijn inmiddels sleets en worden te pas en te onpas gebruikt.

Het kiezen voor WIE/WVO betekent ook dat we kiezen voor mensen en niet voor merken. Een betere wereld staat of valt daarmee. Merken bestaan uit mensen. Natuurlijk zijn niet alle werkende mensen ondernemers daarom mag je ook spreken over World Improving Employees....Waar het om gaat dat wij een club zijn voor mensen die het gewoon doen. Die een onderneming drijven of daaraan deelnemen welke een bijdrage levert aan een leukere, betere of mooiere wereld.

Zover zijn we en ik gekomen in een bestuursperiode van vier jaar bij SVN. Al inspirerend en co-creërend (dit is ook een nieuw woord want WORD kent het niet eens...) zijn we op koers. Nu zijn we klaar voor de volgende vier jaar.

Die termijn staat in het teken van het slim samen ondernemen en mensen verder ‘helpen’ met hun WIE onderneming.

Daarvoor zetten we onze events in EN...introduceren we:

HET SOCIAL VENTURE NETWORK EUROPE W.I.E.-LAB

Playground for world improving entrepreneurs...

Een leer- en werkinstituut dat programma’s biedt voor World Improving Entrepreneurs en Intrapreneurs (World Improving Employees) die willen groeien, - kwalitatief en/of kwantitatief - en op die manier een bijdrage willen leveren aan een mooiere wereld. Begin 2012 start het LAB met het maken van de eerste programma’s voor en door WIE’s. Parallel ontwikkelen we onze conferentie ‘Get on The Dance floor part 2’, die op 11 en 12 mei wordt gehouden (reserveer alvast in je agenda!)

2012 wordt Amazing... Maya’s here we come!



Tweet




Nieuwe creatiesessie!
Op maandag 20 februari organiseren wij een nieuwe creatiesessie in Friesland.

We zoeken nog een leuke lokatie waar we een Creatiekamer bijeenkomst gaan houden met maximaal 20 personen. Weet jij een leuke locatie? Geef deze dan door alsjeblieft!



Tweet




Nieuwe creatiesessie!
Op woensdag 8 februari in het nieuwe jaar organiseert Stichting Werklust een nieuwe creatiesessie in Enschede. Vanaf 17:00 uur ben je welkom aan de Piet Heinstraat 1 in Enschede (vlakbij het station). Geef je op via ons aanmeldformulier!



Tweet





Column Engbert Breuker De kunst van het loslaten...

Iedere professional heeft deze kreet wel eens gebruikt of aan moeten horen van een of andere consultant. Voor mij kwam deze oneliner voor het eerst in mijn leven toen een partner ons bedrijf verliet. Hij schreef er zelfs een boek over en we organiseerden er een ‘seminar’ over. De kreet is gebaseerd op hetzelfde fenomeen waar onze SVN-gast Matthew Rogers op onze kerstbijeenkomst over spreekt: ‘the joy of failure’.

Het gaat erom dat je leert genieten van de dingen die je uit de ‘comfort zone’ trekken. Geen makkelijke opgave. Maar als je het echt doet... althans dat wordt gezegd. En meestal is het ook zo.

Sommige mensen denken dus: oh, ik moet pijn lijden om te groeien, maar dat is dus niet zo. Zo is mijn leven voor het overgrootste deel vlekkeloos verlopen en ben ik toch ergens gekomen waar ik zeer blij mee ben. Het is dus niet omkeerbaar en erg calvinistisch om de pijn als voorwaarde voor groei te zien.

Andersom is dus wel waar: als er pijn is, is er een groeikans. Voorbeelden te over. De laatste uit mijn reeks heeft betrekking op mijn eigen missie:

‘Ik wil zo veel mogelijk mensen met hun hoofd en hart verbonden in hun levensonderhoud laten voorzien, ingezet op hun passie en talent’.

Dat levert tevreden werknemers en werkgevers op. Dat levert tevreden ondernemers op, dat levert nieuwe ondernemers op: WERELD VERBETERENDE ONDERNEMERS. Engels: WIE’s, ofwel World Improving Entrepreneurs).

Als middel heb ik o.a. STCHTNG WRKLST opgericht. Een stichting met als doel ook te experimenteren met ondernemingsvormen voor Eerlijke Handel. De vorm bedacht ik drie jaar geleden en knelde vanaf het eerste moment. Hoewel ik dacht dat het briljant was werkte het niet echt. De eerste geluiden hierover kwamen al snel. Maar daar was ik mooi Oost-Indisch doof voor. Gelukkig werd mij gaande de weg duidelijk dat ik de vorm wat vrijer en minder met geld als thema moest organiseren. Helaas werkte dat nog niet voldoende...Dus zei mijn coach: “laat de vorm los”. Toen viel het kwartje: het echte nieuwe werken zit in CREATIE en niet in constructie. Enfin, woensdag jl. eerste CREATIESESSIE gehad en wat denk je: GOUD! Wat een energie en wat voelde ik me gelukkig.

Wat laat ik dan los? De drang tot beheersing, controle en ook de zekerheid. Want ik heb geen idee hoe de LoLwerkers na deze eerste zet verder moeten. Ik zie nu in dat dat juist goed is: hun pad is van henzelf. Mijn pad is ZOVEEL mogelijk mensen te raken. Ik ben onderweg naar de volgende Creatiesessie...

Laat dit praktijk voorbeeld je inspireren om rond de kerst (mooi moment) maar even weer de vraag aan jezelf te stellen: ben ik met de juiste dingen bezig en vooral: WAT MOET IK LOSLATEN om te groeien...



Tweet







De Realisatie van Stichting Werklust Na een ruim jaar experimenteren met Stichting Werklust hebben wij een nieuwe vorm gevonden. Lees verder...



Tweet



Boekentip! Een paar weken geleden heb ik het boek ‘Neem ontslag!’ van Bertil Schaart ontvangen. Mijn interesse was ontstaan door mijn eigen verhaal… ontevreden zijn in je werk en iets anders willen doen, in ieder geval meer vrijheid willen hebben...



Het kan zijn dat je iets wil veranderen in je leven, in je werk vind je niet genoeg voldoening, werk je niet met leuke mensen, vergt het teveel van je privé leven of is het gewoonweg niet leuk. Allemaal zaken waar je niet zomaar even verandering in brengt. Je kan toch niet zomaar ontslag nemen zonder een plan of iets nieuws te hebben? Je gooit je oude schoenen toch niet alvast weg voordat je nieuwe hebt? Reacties van mensen in je omgeving helpen vaak ook niet mee en daardoor denk je wel even twee keer na voordat je in het spreekwoordelijke diepe springt.

Het boek ‘Neem ontslag!’ van Bertil Schaart probeert die koudwatervrees weg te nemen. In honderd stappen word je aan het denken gezet over waar je mee bezig bent of waar je mee bezig zou moeten zijn. Elke stap bestaat uit een mooie spreuk die wordt voorzien van commentaar of een opdracht.

Sommige van de onderwerpen zullen herkenbaar zijn, andere ook weer niet. Het boek laat je anders kijken naar je situatie van werk en inkomen en je leven. Het is de moeite waard, ook als je wel tevreden bent in je huidige werk.

Het mooie aan de instelling in het boek is dat het wél kan… je kan je gelukkig voelen en met je passie en talent in je levensonderhoud voorzien. Dat is ook waar Stichting Werklust voor staat. En zo blijkt gelukkig, daarin zijn we niet alleen.

Jort Haan

Meer informatie over het boek en Bertil vind je op zijn website.
Ook vind je daar bestelinformatie.



Tweet



Column door Engbert; CC of BCC?

Of wel: de ‘Olievlek van VERTROUWEN’

Onlangs verstuurde ik een mailing. Als zelfstandig werkend individu (ZWI) moet je doorlopend nieuwe dingen verzinnen waar mensen op zitten te wachten. Ze moeten het echter wel kunnen weten en zolang niet iedereen elke dag op je website kijkt moet je het nieuws brengen.

Het nieuws betrof deze keer het SVN congres GET ON THE DANCE FLOOR dat we in juni organiseren. Na maanden voorbereiding hebben we begin april ‘eindelijk’ een programma, een heuse congres trailer (zie onderaand dit bericht) en een mooie flyer.

Tijd om onze netwerken te informeren en te verleiden om dit moois mee te maken. Alle moed op een bepaalde avond bijeengeraapt om mijn adresboek door te lopen, te schonen en om 22 uur was ik zover: mailen. Tekst gemaakt, bijlage toegevoegd, alle adressen in de mail gekopieerd en ‘verzenden’ gedrukt. OEPS! Na 1 seconde een eerste (boze) mail en daarna nog veel meer.

Een greep uit de reacties:

Waarom doe je de mailing niet BCC? Iedereen beschikt nu over mijn adres!

Engbert, wil je in het vervolg BCC gebruiken?

Verwijder mij onmiddellijk uit je bestand, ik ben hier niet van gediend!

In Spanje krijg je hiervoor (ongewenst spammen...) direct een boete van 250 euro!

Iemand waarschuwt mij (met oplossing!):

Ik heb eens meegemaakt dat iemand een ‘reply all’ deed met hele vervelende details (waar of niet) over de originele verzender... De oplossing is weer ‘reply all’ met jouw waarheid, maar nuttig is het allemaal niet...

Geschrokken besluit ik een excuus mail te sturen, een half uur na de eerste mail. En toen werd ik opeens aangenaam verrast door de reacties hierop:

Geweldig dat je direct excuses aanbiedt, het gebeurt wel eens vaker dat ik cc mailings krijg, ik erger mij daaraan maar doe er niets aan, jij bent de eerste die direct excuses hiervoor aanbiedt, geaccepteerd dus!

Ben jij nou gek dat je excuses aanbiedt? Het hoort toch bij het netwerken dat je transparant bent over je netwerk!

Aangenaam verrast, maar ook een ‘AHA erlebnis’. Want ik had niet voor niets per ongeluk zo gehandeld? In ieder geval weer voer voor een column.

Deze gebeurtenis staat model voor de spagaat waarin we met z’n allen zitten: we willen wel werken op vertrouwen maar de basis hiervoor in MESO en MACRO ontbreekt. Gelukkig heb ik gericht gemaild en kan ik vertellen dat het mij geen schade heeft gebracht. Maar dat komt omdat 99% van de geadresseerden mij persoonlijk kennen en dus op micro niveau de INTENTIE van de mail kunnen beoordelen. Pas als echter iedereen gelooft in de goede intentie van de ander ook al ken je hem of haar niet is het wereldvrede. Tot die tijd moeten we het ‘doen’ met clubjes mensen die we met elkaar in contact brengen om de ‘Olievlek van Vertrouwen’ groter te maken.

Dat doen we op de bijeenkomsten van SVN, binnenkort over Geld in midden Nederland, in juni op ons internationale congres… waar ik over mailde.

Meer informatie

SVN Europe conference promo 2011 from Rutger van Raamsdonk on Vimeo.

Tweet



Hoogeland Catering doneert aan Stichting Werklust

Hoogeland Catering is de vaste cateraar van
Stichting Werklust.

Omdat wij Stichting Werklust een warm hart toedragen hebben wij het volgende besloten;

Bij iedere opdracht, afgesloten door mensen die verbonden zijn aan Stichting Werklust, wordt 1% van het totale factuurbedrag gedoneerd aan de stichting.

Hoogeland Catering verzorgt ook graag voor jou de catering. Dat doen wij niet alleen op het Hoogeland (Noord-Groningen), maar ook op locatie in heel Nederland. Vraag eens om een vrijblijvende offerte, wij maken deze graag passend bij jullie budget.

Wij werken zoveel mogelijk met streek en/of biologische producten en altijd vanuit de LoL-gedachte.

Vraag een offerte aan via de website
of bel Harrie de Vries: 06-25186848
E-mail mag ook: harrie@hoogelandcatering.nl
Meer info: www.hoogelandcatering.nl

Hoogeland Catering in Groningen is een cateringbedrijf in de ruimste zin van het woord. Daarnaast biedt Hoogeland Catering langdurig werklozen de kans zich te laten scholen tot werker in de horeca. Harrie treedt daarbij op als jobcoach.



Tweet



2011 zet SVN in op VERbinding

VERbinden, een VERlangen...Hoe VER zijn we eigenlijk?

Gek, veel woorden die we gebruiken om de paradigmashift te duiden beginnen met VER...

Maar misschien moet ik eerst het woord paradigmashift VERklaren voordat ik in ga op de mogelijke VERklaring, zeg maar duiding, van deze toevalligheid (of synchroniciteit, maar dat woord wilde ik weer niet gebruiken omdat ik dat dan eerst weer moet VERklaren).

Paradigmashift staat voor mij voor het ontworstelen uit de industriële denkwijze, welke ons tot zoVER als we nu zijn heeft gebracht. Dit VERtrekpunt staat gelijk aan de periode van ongeremde groei en enorme toename van welvaart en welzijn. Nu is het tijd voor ontwikkeling: van ‘wat kan’ naar ‘wat nodig is’. Van ‘de wereld gaat naar de kloten’ naar ‘VERlangen naar een betere wereld’. Van ‘ze moeten het maar beter maken’ naar ‘neem zelf VERantwoordelijkheid, dan creëer je VERtrouwen en krijg je (als beloning?) het gevoel van vrijheid.

Da’s grappig: alles wat met de shift te maken heeft, juist van ‘ver’ naar ‘dichtbij’ gaat (ondanks dat de woorden met VER beginnen).

In het oude denken schuift de mens zijn VERantwoordelijkheden van zich af (zoals Arjan Ederveen zei in ‘Creatief met kurk’: ‘altijd van je af snijden’). Voorbeelden hiervan te oVER - mensen die roepen; ‘daar is de oVERheid toch voor’, of; ‘dat kernafval probleem lost zich wel op, daar betaal ik toch belasting voor’, et cetera.

In het nieuwe denken (derde orde duurzaamheid, zie strategie SVN) neemt men VERantwoordelijkheid: een betere wereld is alleen maakbaar door onszelf. Dus in gezin, wonen, buurt en op het werk: je hoofd met je hart VERbinden, dan gaan je handen de goede dingen doen.

‘Dichtbij’ en ‘ver’ als reële begrippen, spelen dus een belangrijke rol in de ‘slag’ die we moeten maken. Hoe VER zijn we dan nu? Een optimistisch antwoord:
We zijn al heel VER. Ik heb nu een paar jaar ervaring als voorzitter van SVN. Aan de ene kant zie ik dat we ons van de mainstream nog steeds onderscheiden: duurzaamheid van binnenuit is nog onderstroom, maar wordt al wel begrepen (hoofd); we zijn er, als het ook zo gevoeld wordt (hart).

Wat mist er nog om ‘mainstream’ te worden? Ik denk niet zoveel, maar het woord dat ik hiervoor ga in zetten begint uiteraard met VER: VERBINDEN. Eigenlijk, en nogmaals dit is het optimistische antwoord op de vraag ‘hoe VER zijn we’, zijn we al met de meesten, stiekem… we weten het alleen nog niet van elkaar. Of weten het al wel, maar claimen het nog net even beter te weten of we durven om een andere (EGO?) reden de VERbinding nog niet aan.

Dus 2011 zet SVN in op VERbinding, maar ook wij/ik hebben last van ons eigen EGO: hoe VER zijn de anderen?

O ja, en wie zijn het? Ik heb al een lange lijst: onze leden, MVO Nederland, Urgenda, De Groene Zaak, Delimes, BosoVERleg, vul nog even aan…

Reageren? breuker@svneurope.com



Tweet



Neem Ontslag!

Het verhaal van Bertil Schaart, de initiatiefnemer van de website neemontslag.nl

Op papier had ik alles. Een prachtige leasewagen, een mobiele telefoon, Blackberry, laptop en bovenal een dijk van een salaris. Toch was ik niet gelukkig. Ik werd geleefd en had geen privé leven. Ik had niet eens tijd om een nieuwe baan te zoeken. Eigenlijk wist ik ook helemaal niet meer wat ik wilde. Slechts één ding wist ik zeker: zo doorgaan is in ieder geval geen optie!

En vervolgens mijn baan opgezegd. Zonder plan of idee. Iedereen verklaarde me compleet voor gek. Toch wist ik dat ik dit moest doen. Ik had tijd nodig om weer controle over mijn leven te krijgen. Een fantastische en enerverende tijd volgde en gelukkig is dit nog steeds elke dag zo! Zo heb ik bijvoorbeeld vlieglessen gevolgd, ben vaak op vakantie geweest, ben mijn droomvrouw tegengekomen, ben net vader geworden, heb een technology start-up geleid, heb me verdiept in politiek, religies en wetenschap. In deze periode heb ik ook de website Neem Ontslag! opgezet.

Neem ontslag en doe eindelijk de dingen die JIJ wilt doen!
Neem Ontslag! is een inspirerende website voor en door (toekomstige) ontslagnemers. Ik ben het dan ook helemaal eens met de stelling van Stichting Werklust: de wereld wordt een stuk mooier als iedereen doet waar hij goed in is of waar zijn passie ligt. Ik wil mensen die ongelukkig zijn op hun werk laten inzien dat ontslag nemen juist wèl een optie is. Sterker nog, lees de persoonlijke verhalen van medeontslagnemers maar op de site; je zult inzien dat het wel eens de enige optie zou kunnen zijn om je leven weer een nieuwe impuls te geven!

In februari komt mijn eerste boek uit, getiteld 'Je laatste 100 dagen'. Bij het oprichten van een bedrijf zijn 'de eerste 100 dagen' cruciaal voor het succes van het bedrijf. Mijn boek gaat over jouw laatste 100 dagen als werknemer, die cruciaal zijn voor de rest van je leven. Het boek stoomt je klaar om de grote mentale stap te maken. Als je het gelezen hebt, dan zul je ontslag nemen, hoe dan ook!

Ben je er klaar voor om eindelijk de dingen te gaan doen die JIJ leuk vindt? Neem Ontslag!

Bekijk de website! neemontslag.nl

Tweet



Een Schitterend Gesprek...

...met Engbert Breuker

Engbert Breuker: voorvechter van het mensgerichte ondernemen, ambassadeur van Pentascope, voorzitter van Social Venture Network Nederland en initiatiefnemer van Stichting Werklust. Een gesprek over mensgericht ondernemen, schitterende organisaties, geluk op en in het werk, inclusief leiderschap en het hoopscenario van maatschappelijk verantwoordelijk ondernemen.

Lees verder op http://www.molblog.nl/

Tweet

Recente berichten Realisatie STCHTNG WRKLST
Boekentip!
CC of BCC
Hoogeland Catering
Neem ontslag!
Een Schitterend Gesprek...





Archief 2010
2011